De dagen van de Bluegrassliefde is een boek over twee jongens die elkaar op een zomerkamp vinden, maar met hun prille liefde al heel snel voor verschillende obstakels komen te staan.

Dagen van de Bluegrassliefde

Boeken Recensies

Vorige week zette ik de recensie van Oliver online! Ik was erg enthousiast over dit boek, dus toen ik het uit had moest en zou ik het daaropvolgende deel ook heel snel lezen! Helaas was het boek na de Simon-party bij H. de Vries boeken volledig uitverkocht, dus ik greep net mis! Van Jessey een lieve medewerkster bij H. de Vries kreeg ik enkele dagen later Dagen van de bluegrassliefde opgestuurd en kon ik er dan toch in beginnen! Dagen van de Bluegrassliefde wordt niet verteld door Oliver, maar door Tycho. Tycho kende ik een heel klein beetje uit de flashbacks in Oliver, maar voorderest was het voor mij een volledig nieuwe personage, met een volledig nieuw verhaal.

Tycho Zeling is achttien en heeft net eindexamen gedaan. Nu vertrekt hij naar Knoxville, Tennessee, USA. Daar zal hij mee gaan helpen in een vrolijk internationaal kinderkamp. Op Schiphol komt hij Oliver Kjelsberg tegen: hij is Noor en voetballer, ook achttien, en op weg naar hetzelfde kamp. De vriendschap is er meteen, maar in Amerika staat hun nog een heel hete zomer te wachten. Die bluegrasszomer wordt voor zowel Tycho als Oliver levens-omkerend. Een eerste grote liefde. En de keuzes waar je dan soms voor komt te staan: vechten of volgen? Aanvallen of verdedigen? Stilstaan of meebewegen?

Het was in het begin wel even wennen voor me om met een ander hoofdpersonage mee te lezen omdat ik pas geleden Oliver gelezen heb keek ik juist heel erg uit naar zin stem. Toch is Tycho ook een erg fijn personage om mee te lezen. Hij denkt veel meer na over dingen dan Oliver, vandaar lees je in Dagen van de Bluegrassliefde veel meer gedachten dan in Oliver. Dat geeft het direct een hele andere sfeer. De schrijfstijl van Edward van de Vendel is net als in Oliver erg prettig. Het leest weer gemakkelijk weg. Ook De dagen van de Bluegrassliefde is beslist geen dikke pil en is heerlijk op een zonnige middag uit te lezen.

Toch kon ik me in dit deel iets minder vinden dan in Oliver. Op sommige momenten herkende ik Oliver niet echt, hij voelde soms net even anders dan de Oliver in Oliver. Ik vond hem wat botter overkomen denk ik. Dat beeld werd misschien voornamelijk gesterkt door mijn enige irritatiepunt bij Tycho. Tycho stelde zich naar mijn idee een groot deel van het boek enorm passief op tegenover Oliver. Zeker het tweede deel van het boek begrijp ik dat wel, maar toch was ik enorm gelukkig toen Tycho wat verder in het boek eindelijk iets meer pit liet zien.

Het verhaal is erg leuk en lief. Het boek geeft je een onwijs fijn en optimistisch gevoel, maar zonder dat het een zoetsappig is geworden. Helaas is Ons derde lichaam het enige deel dat ik in deze serie nog niet gelezen heb niet meer verkrijgbaar, want ik had het graag gelezen. De twee boeken smaken beslist naar meer en zijn in hun genre gewoon enorm sterk. Luchtig en serieus tegelijk. Ik heb op sommige momenten met een brok in mijn keel gezeten en sommige momenten zitten glimlachen van geluk. Het is heel mooi als een boek dat weet te bereiken! Ik ben misschien iets minder enthousiast over De Dagen van de Bluegrassliefde dan over Oliver, maar dat neemt beslist niet weg dat ik het beide echt must-read boeken vind.

 

Vind meer artikelen over
, , .

Beoordeling 3.5/5
Gepubliceerd op 12/07/2016 om 06:00 in Boeken en Recensies.

Reacties op dit artikel

 

Duntaxnl@gmail.com zei op 13/07/2016 om 11:53

Ik heb deze in mijn vierde klas mavo gelezen en inmiddels alle delen. Alleen Oliver moet ik nog lezen. Eerlijk gezegd vond ik ons derde lichaam een beetje tegenvallen, zie mijn recensie.
Ik snap wat je bedoeld vanuit Tycho, maat ik denk dat dat met zijn persoonlijkheid te maken heeft. Leuke recensie 🙂

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.