Disconnect is een spannende thriller met een sterk, maar onverwachts einde. Smaakt zeker naar meer en is het lezen waard.

Disconnect

Boeken Recensies

Door het kleurgebruik in de cover zie je gelijk dat het waarschijnlijk om een spannend boek gaat. Het meisje doet mij een beetje denken aan een sombere Lana del Rey, maar dat kan misschien een beetje door de lippen komen. Het is de tekst op de achterflap die mij direct prikkelt. Een soort van Big Brother of Utopia alleen zitten ze opgesloten en weet je niet of ze er eigenlijk ooit uit gaan komen. Ook geeft de achterflap direct het beeld dat ze allen iets duisters te verbergen en te midden van deze tieners bevindt zich een psychopaat (maar dat laatste is bij Utopia natuurlijk niet anders).

Ze zijn allemaal bevriend.
Ze hebben allemaal geheimen.
Ze zitten allemaal vast.

Iedereen moet gestraft worden voor zijn of haar daden. En niemand kan die straf ontlopen. Niemand mág hem ontlopen.

Tijdens een nachtelijk feestje besluiten zeven jongeren terug te gaan naar de school waar ze jarenlang op hebben gezeten. Het gebouw staat al ruim een jaar leeg. Na een tocht door het vervallen schoolgebouw belanden ze in het pikdonkere theaterzaaltje in de kelder. Wanneer de deur niet meer opengaat, dringt het besef door dat ze opgesloten zitten. Hun mobieltjes hebben geen bereik en ze hebben nauwelijks iets te eten en te drinken. Dan ontdekt een van hen een camera. Langzaam maar zeker ontvouwt zich een afschuwelijke werkelijkheid…

De proloog in het boek pakt gelijk. Het geeft een duister beeld voor de toekomst en je bent direct nieuwsgierig. Dat gevoel van meer willen blijft nog een aantal hoofdstukken hangen. Elk hoofdstuk lees je mee vanuit een ander personage. Een handige lijst met personages in het boek zorgt ervoor dat je niet snel verdwaald raakt in alle perspectiefwissels.  De perspectiefwissels zijn heel erg belangrijk om het spannend te houden. Het verhaal zelf is een groot gedeelte van de tijd niet geweldig om te lezen. Er gebeuren wel een hoop dingen, maar de duistere spanning die je verwacht en wilt voelen valt langzaam een beetje weg. Gelukkig komt die spanning een paar hoofdstukken verder weer terug en lees je de rest van het boek in sneltreinvaart uit.

De verschillende personages zijn leuk en het is Juultje van den Nieuwenhof gelukt om in Disconnect elk personage ook echt een andere stem te geven. De wisselwerking tussen de personages is fijn en zorgt ook voor een psychologische spanning. Door al die perspectiefwissels leer je de personages niet enorm goed kennen. Jammer, maar misschien ook juist de boodschap die Van den Nieuwenhof probeert mee te geven in Disconnect. Hoe goed leer je mensen nu eigenlijk kennen? De ontknoping is een beetje luguber, niet wat je verwacht en heel erg krachtig. Toch heb ik sterk het vermoeden dat je bij de tweede keer lezen meer aanwijzingen ziet voor het einde. Ook waren er wat dingetjes waardoor ik het einde helemaal niet logisch vond. In de gedachtes van het personage was een empathie te vinden die daar niet echt thuishoorde.

Het slot van het boek viel mij een beetje tegen. Was niet nodig geweest en veel te theatraal. Was het verhaal een paar pagina’s eerder gestopt dan was het een veel krachtigere afsluiting geweest. Toch zal je van het boek, op de meest positieve manier, nog een naar gevoel over houden. Het verhaal is goed geschreven, voelt realistisch aan en heeft een flinke schok-factor.   Je leest Disconnect in een ruk uit en wilt het na het dichtslaan eigenlijk direct weer openen.

 

Vind meer artikelen over
, , , , .

Gepubliceerd op 03/11/2014 om 10:00 in Boeken en Recensies.

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.