Dit is het verhaal van Darra, die als dertiende kind van haar moeder op haar dertiende verjaardag zal worden geofferd aan de duistere god Dond.

Donds Offer

Boeken Recensies

Persoonlijk heb ik een ongefundeerde afkeer jegens novelles. Ze zijn klein, in mijn ogen vaak te duur, duren te kort en ze zijn gewoon bah. Daarnaast is het niet nodig mijn afkeer te verklaren aangezien ik al aangaf dat deze onbegrensde haat relatief ongefundeerd is.  Waarom recenseer ik dan een novelle? Ik was vanwege het Best of YA-team bij Unieboek en daar kregen we allemaal een leuke tas mee! De inhoud van die tas was, voor zover mogelijk, nog vele malen toffer! (Liefde en andere vreemde woorden, dat boek wil ik echt graag lezen!) en een novelle. Daar heb ik vrij weinig aandacht aan besteed. Maar ja, je hebt het dan in je tas zitten. De flaptekst is wel intrigerend en het kan hoogstens een kwartier van je leven verspillen. Werd Donds Offer echt mijn eerste novelle? Ja!

Dit is het verhaal van Darra, die als dertiende kind van haar moeder op haar dertiende verjaardag zal worden geofferd aan de duistere god Dond.

Ze kan zich geen slechter verjaardagscadeau voorstellen. Siobhan Dowd trekt ons op onweerstaanbare wijze in Darra’s wereld op een klein smaragdgroen eiland, gegeseld door wit-getipte golven, en overgeleverd aan de genade van de duistere god Dond. Alleen de waarheid en een kus van een moeder kunnen haar bevrijden.

Mijn vermoedens werden (gedeeltelijk)  bevestigd. Novelles zijn te kort en te klein. Je hebt ze zo uit. Maar! Waar ik fout zat was mijn aanname dat ze daarom niet leuk zijn. Want ik heb best genoten van Donds Offer. Ik baalde dat het afgelopen was, maar betwijfel of er veel meer uit te halen was.

Het verhaal was interessant. Het meisje dat weet dat ze geofferd gaat worden. Ik had graag meer diepte gezien in haar gedachtes. Je leest zeker hoe ze zich hierover voelt, maar dat had vele malen dieper gekund. Daar was in het geringe aantal pagina’s helaas niet zo veel ruimte voor. Zeker tegen het einde wordt er een onthulling gedaan die heel veel deed met de hoofdpersoon. Helaas zag je in haar gedachten hier niet bijzonder veel van terug. Genoeg om haar als personage goed neer te zetten. Want dat is zeker gelukt. Hoewel je in een kort tijdsbestek als deze niet heel erg veel van karakterontwikkeling kan spreken is dat vrij goed gelukt in Donds Offer. Toch had dat dus allemaal dieper gemogen.

De onthullingen tegen het einde waren vrij onverwachts, maar voelden niet bijster origineel aan. Sterker nog het had een vaag clichématig gevoel over zich.  Wat totaal niet cliché was, is de manier waarop Dowd haar personages hiermee om laat gaan. Dit zorgde wederom voor een interessante wending in het verhaal en creëerde toch een beetje meer diepte in de lagen van het verhaal. Dieptes waar ik na dit boekje eigenlijk naar snak.

Bovenstaand gedreutel over diepte en vooral het meer willen daarvan lijkt misschien lichtelijk negatief. Dat is totaal niet de bedoeling. Het is erg knap dat een dusdanig kort verhaal toch dat verlangen op kan wekken. Misschien is dat zelfs juist de kracht. Het korte verhaal weet mij op een bepaalde manier te pakken zodat ik, als er meer over dit verhaal zou verschijnen, graag meer zou lezen. Ik wil achtergrondinformatie van de bijpersonages en ik wil meer informatie over de religie. Het komt er eigenlijk op neer dat ik meer wil na dit verhaal. Dat is moeilijk negatief te noemen.

Wel is Donds offer voor mij op sommige punten net iets te kinderlijk. Ik denk dat deze novelle bij een wat jongere leeftijdscategorie erg goed tot zijn recht zou komen. Het sluit iets meer aan op de belevingswereld van jongere lezers en ook de schrijfstijl sluit daar beter bij aan. De spanning in het verhaal is vrij tam en het verhaal is in zijn geheel ook vrij tam gebracht. Het had vele malen heftiger kunnen zijn. Geen vreselijk minpunt, maar misschien wel voor de YA-lezers die veel verschrikkingen en gruwelen gewend zijn.

Dit boek voelt niet altijd als mijn boek, maar het is zeker erg tof. Ik moet terugkomen op mijn afkeer jegens novelles. Ongefundeerde meningen staan gelukkig nooit zo sterk, dus dat huis is vrij snel omgegooid. Waar is mijn volgende novelle?

Ik ben benieuwd! Lezen jullie novelles? Laat het achter in een reactie. Lees je dan liever standalone novelles of juist de novelles die in een grote serie passen? Wat is je favoriet? 

Beoordeling 3.5/5
Gepubliceerd op 06/02/2015 om 10:00 in Boeken en Recensies.

Reacties op dit artikel

 

Jacoline zei op 06/02/2015 om 15:54

Ik heb ook altijd een wat wantrouwend gevoel richting novellas. Vaak vind ik dat dunne boekjes uitwerking missen en die bij series overtuigen me meestal ook niet (met als uitzondering de novellas van Tahereh Mafi). Er zijn maar weinig auteurs die mij met een dun boek echt weten te overtuigen, hoewel ik de laatste paar jaar toch ook wel een paar dunne toppers heb gelezen, dus misschien verandert mijn mening nog weleens.

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.