Samen met Emmy, Melisa en Ellis doen we mee aan de blogtour van de Sterren van Morgen. Elk lezen we een van de boeken en schrijven we een brief naar elkaar.

Het vuur van Louise

Boeken Recensies

Louise is verliefd, en niet zomaar een beetje. Enorm, ontiegelijk, onontkoombaar verliefd. Voor eeuwig en altijd – denkt ze zelf. Maar haar ouders vinden dat ze overdrijft. Ze mag wel wat afkoelen zeggen ze. Samen met haar tweelingbroer wordt Louise naar een nieuwe school gestuurd. Een kostschool, helemaal in Engeland! Mortimer Mansion is een school voor bijzonder onderwijs met vreemde vakken, vies eten, jolige rondedansen en een hele nieuwe klas. Zou Louise er oit kunnen wennen?
Er zijn in ieder geval erg leuke paarden bij school en… wie weet ook wel leuke jongens.┬á

Lieve Melisa
Als hekkensluiter van deze brieven-blogtour mag ik aan de starter schrijven. Afgelopen donderdag schreef jij een brief naar Emmy. Van Saar naar Wollebrand, maar eigenlijk kennen jullie elkaar helemaal niet zo goed. Daarom is het juist veel gepaster dat ik jouw schrijf, Saar is immers Louise haar kamergenoot. Ik heb ook al jullie kritieken en verwachtingen van deze boeken gelezen. In de meeste kan ik mijzelf ook vinden.
Tijdens het lezen zag ik al jullie personages voorbij komen, ieder personage had een duidelijk probleem. Saar had een eetprobleem, Max had het thuis heel moeilijk en Wollebrand, Louise haar broertje, miste zijn vuur. Louise haar probleem was dat ze te veel vuur had. Iets waar ze naar mijn idee niet heel erg aan gewerkt heeft in dit boek. Ik vind het ook heel moeilijk om echt aan te geven wat Louise nou haar doel was in dit verhaal. Ze werd naar Mortimer Mansion gestuurd omdat ze te veel vuur had, omdat ze tot over haar oren verliefd was op haar vriendje thuis. Voor een grietje net uit de brugklas vond ik het allemaal best overdreven? Vond jij Louise ook niet wat overdreven Melisa?

De schrijfstijl van dit boek vond ik niet te lastig, totaal niet. Waar ik veel teruglees dat er moeilijke woorden en zinnen zijn gebruikt, mistte ik deze juist in het boek van Louise. Ik vond de schrijfstijl soms te makkelijk, soms wat meer kinderboek dan YA. In Ellis haar brief lees ik dat Max geïntroduceerd wordt als een typische rotjongen. Zo hebben ik en Louise dat niet ervaren, ik moet toegeven dat wij beide direct wel gecharmeerd waren van Max. Maar Louise blijkt een wispelturig 13-jarig meisje met gevoelens die ik als lezer ook niet goed kon volgen. Ik kon me dus ook nauwelijks inleven in haar. Want wat voelt ze nou eigenlijk.

Alles in dit boek voelt een beetje afgeraffeld. De auteurs wilden heel veel boek proppen in zo’n onwijs klein formaat. Er gebeurt heel veel in dit boek, maar niets voelt echt al een belangrijk moment. Omdat alles zo onwijs snel gaat. Misschien ligt het aan de oppervlakkigheid van Louise, maar ik heb me ook nauwelijks verbonden gevoeld met enig ander personage. Zelfs met haar tweelingbroer voelde ik niet echt een band. Dat gebrek aan connectie, met de locatie, de personages en het verhaal is ook echt het zwakke punt van dit boek voor mij. Het concept is heel erg tof. Vier boeken over personages op een school. Maar ik kwam er niet in, ik heb veel langer over deze 125 pagina’s gedaan dan ik over boeken heb gedaan die het dubbele in formaat waren.

Wat ik wel positief vind aan de serie, is dat ondanks dat ik niet heel enthousiast ben over dit deel, ik toch wel nieuwsgierig ben naar de anderen. Want ik ben wel benieuwd naar Saar, vooral naar Max. En Wollebrand, Wollebrand begreep ik niet zo goed, en juist daarom zou ik zijn boek ook wel willen lezen. Het concept is heel gaaf en misschien wat het boek red. Dat ik de verschillende personages tegenkwam was ik wel benieuwd naar hun backstory, omdat ik wist dat ze die hadden. Van alle anderen hoor ik dat hun boeken toffer zouden zijn als de boeken veel dikker geweest waren, dat idee heb ik bij Louise niet. Ik weet namelijk niet wat er nog over haar te vertellen is. Maar van de andere boeken geloof ik dat wel. Tijdens het lezen kon ik namelijk wel alle anderen problemen en doelen zien, alleen die van Louise niet.

Ik geef 2,5 ster, voor het concept. Voor de potentie. Dit boek is het voor mij niet, maar dit idee kan wel wanneer het goed uitgewerkt is heel erg gaaf zijn.

Lieve Emmy, Melisa en Ellis,

Wat was het leuk om jullie brieven te lezen en om er nu zelf een te schrijven. En als jullie Louise net zo verwarrend vonden als ik, dan kunnen we er misschien een keertje voor gaan zitten. Dan leg ik jullie precies uit wat er in haar hoofd om ging, misschien begrijpen jullie haar wel. Konden jullie wel goed connecten met jullie hoofdpersoon?

Liefs,

Tim

 

Beoordeling 2.5/5
Gepubliceerd op 18/09/2016 om 10:56 in Boeken en Recensies.

Dit schreven anderen

 

Melida reageerde op 18/09/2016 om 17:42

Ik vond Louise enorm overdreven, maar verder dan dat heb ik niet echt veel meegekregen van haar. Wat wel raar is aangezien Louise en Saar roommates zijn. Ik kan me ook vinden in je review. Het is een beetje jammer hoe het is uitgewerkt, maar het is een tof idee.

 

Jessica vertelde op 18/09/2016 om 20:46

Wat hebben jullie dit leuk opgepakt!

 

Tim schreef op 18/09/2016 om 22:06

Dankjewel! Ik vind het zelf ook echt een leuke manier! Ik heb ook echt van iedereens recensie genoten!

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.