Mijn naam is Sia Heeregrave. Op maandag 6 oktober 2003, enkele weken na mijn zestiende verjaardag, werd ik vermoord.

Ik ben bij je

Boeken Recensies

Net zoals met de laatste mocht ik Lorna Minkman, de auteur van Ik ben bij je interviewen bij het evenement van de leesfabriek. Ik ben bij je is een boek dat ik normaal niet direct op zou pakken. Ik denk altijd dat boeken die een oorlogsthema hebben mij niet liggen, evenals boeken die gaan over de problemen van tieners. Toch vind ik de boeken die ik binnen die thema’s lees tot nog toe bijna altijd onwijs gaaf. Klaarblijkelijk ken ik mijn eigen leesvoorkeuren dus helemaal niet. Dus ook al denk jij te weten van jezelf dat je niet houdt van ‘dit soort’ boeken. Misschien moet je na mijn recensie toch een poging wagen! Bij de leesfabriek mocht ik ook Isabelle Quinn interviewen, de recensie van haar boek De laatsten kan je hier vinden!

Mijn naam is Sia Heeregrave. Op maandag 6 oktober 2003, enkele weken na mijn zestiende verjaardag, werd ik vermoord. Nadat mijn hart was gestopt met kloppen, sloot ik al mijn gedachten af en wachtte.

Sia Heeregrave leert haar moordenaar kennen in de tweede. Op een dag komt hij als nieuwe leerling de klas binnen. Zijn naam is Darko Krezla en hij is afkomstig uit Bosnië. Samen met zijn vader is hij vanwege de Balkanoorlog naar Nederland gevlucht. Sia is meteen gefascineerd door de jongen met de ondoorgrondelijke, duistere blik in zijn ogen. Wat gaat er om in zijn hoofd? Wat heeft hij meegemaakt? Steen voor steen breekt ze de muur af die hij om zich heen heeft gebouwd. Aarzelend vertelt hij haar de eerste, gruwelijke oorlogsverhalen … later volgen er veel meer.

Het meest bijzondere aan dit Ik ben bij je is de uitwerking daarvan. Minkman valt met de deur in huis. Sia is dood. Sterker nog, vermoord door Darko. Vanaf dat punt heb je flashbacks van hoe Sia, Darko heeft leren kennen en wat er tussen hun gebeurd is en stukken over hoe het gaat na de dood van Sia. Hoe gaat de familie ermee om? Terwijl de familie erachter probeert te komen wat er gebeurt is, weet jij als lezer dat al een klein beetje en leer je de details in de flashbacks. Dit zorgt voor een unieke leeservaring. Zeker pluspunten daarvoor!

De manier van vertellen zorgt ook goed voor de spanning in het verhaal, juist doordat je al weet dat het gebeurd is wil je weten hoe het gebeurd is. Daar werk je langzaam naartoe in de flashbacks en als lezer schreeuw je in je achterhoofd continu: ‘Blijf nou bij hem weg!’. Het verhaal op zich is niet bijzonder spannend en lijkt heel erg op boeken die mensen schrijven na een traumatische ervaring, bijvoorbeeld Echte mannen eten geen kaas, van Maria Mosterd. Dat zijn boeken waar je van moet houden. Het door willen lezen bij dat soort boeken is vaak het willen weten hoe het in elkaar steekt, maar toch ook een zekere fascinatie. Als dat soort boeken je ding zijn, dan raad ik je dit boek sowieso aan, maar voor mensen die dat soort waargebeurde -deels- autobiografische boeken laten liggen, kunnen dit boek toch proberen. Ondanks dat het verhaal – wat overigens niet autobiografisch of waargebeurd is – voelt als zo’n boek, maakt de uitwerking dat het spannender wordt en meer aanvoelt als een thriller.

De personages voelen heel realistisch aan, wat het verhaal heel echt doet lijken. Lorna Minkman heeft een prettige vertelstijl en sleept je het verhaal door. Het eerste deel van Ik ben bij je leest iets langzamer dan het einde. Juist omdat je al weet wie de dader is, heb je als lezer al sneller behoefte aan de exacte details en is het intro misschien net iets te langdradig. Dat ligt ook heel erg aan je normale leesvoorkeuren. Maar omdat het mij niet pakte had ik in het begin niet direct die drive om door te lezen. Tot voor de helft had ik het boek waarschijnlijk nog naar mij neer kunnen leggen zonder het ooit nog op te pakken.

Darko heeft flinke psychologische problemen door de oorlog. Deze worden door Lorna Minkman hartstikke goed weergegeven in de verhalen die hij verteld. Darko is verknipt en meer oorlog dan mens. Dat komt in dit boek goed uit de verf en dat maakt dat de keuzes die Sia maakt begrijpelijk zijn. Als lezer wil je Darko ook helpen, maar als personage is hij ook best beangstigend.

Dit boek is tegen het einde best wel heftig en beklemmend, dat maakt dat het best wel een indruk achterlaat en het is altijd erg knap als een auteur dat weet te bereiken. Het is een boek om in een keer uit te lezen. Daarna zal je gerust even bij moeten komen, want hoewel het begin wat traag op gang komt is het een best heftig boek.

 

Vind meer artikelen over
, , , .

Beoordeling 4/5
Gepubliceerd op 08/05/2015 om 11:51 in Boeken en Recensies.

Dit schreven anderen

 

Jacoline reageerde op 08/05/2015 om 13:20

Klinkt als een boeiend boek! En dat gevoel dat je niet van oorlogsboeken houdt, maar ze eigenlijk wel allemaal goed vindt komt me heel bekend voor 😛

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.