Na het gelijknamige boek van John Green gelezen te hebben wilde ik direct naar de film toe. Ik was bang dat het boek niet goed verfilmd zou worden. Lees hier of ik ben gerustgesteld of dat mijn nachtmerries uitgekomen zijn!

The Fault in Our Stars

Films en series Recensies

Na het gelijknamige boek van John Green gelezen te hebben wilde ik graag naar de film toe. Om te lezen wat ik van het boek vind, kan je hier klikken. Zoals je kan lezen was ik vrij enthousiast over het boek. Automatisch was ik dus bang dat het boek geen recht aangedaan zou worden tijdens het verfilmen. Gelukkig is dat verre van waar. Het boek is erg goed verfilmd. Er zijn een aantal dingen anders, er zijn wat stukjes weggelaten, maar het overgrote deel is heel letterlijk overgenomen! Fijn dus!

Ik vind dat Hazel goed gecast is, ook ben ik erg tevreden over Gus. Maar ik vind Isaac toch wel echt perfect gecast. Nat Wolff heeft voor mij echt de uitstraling die bij Isaac past perfect neergezet.  Eigenlijk vond ik de hele cast goed, hoewel ik wel vond dat Hazel haar moeder in de film wat ‘populairder’ werd neergezet. Alsof het echt beste vriendinnetjes waren. Zo noemt Hazel haar moeder ook in het boek, maar het was toch niet helemaal goed in de film. De enige acteur waar ik echt een beetje problemen mee had was Willem Dafoe. Niet vanwege zijn acteren, maar ik bleef gewoon de schurk uit Spider-Man voor me zien terwijl ik de film keek.

Er vielen mij een paar kleine aanpassingen op tijdens het kijken van de film. Nu maakt dat niet uit, maar er zat een aanpassing tussen die ik liever niet aangepast had gezien. Op een gegeven moment zegt Hazel tegen haar moeder dat ze na Hazels dood nooit meer een moeder zal zijn. In de film reageert de moeder vragend, hoe ze daar ineens opkomt. In het boek reageert Hazels moeder direct met ‘je hebt me gehoord.’ Hazels moeder heeft dat namelijk gezegd. De emotie zit dus veel dieper bij de moeder in het boek. Ik vond haar snelle reactie mooier, omdat ze dan nog steeds constant spijt lijkt te hebben dat ze dat ooit gezegd heeft.

Gelukkig weerhouden de paar schoonheidsfoutjes in The Fault in Our Stars de film er niet van om geweldig te zijn. De film geeft goed de emoties weer die in het boek zo belangrijk zijn. Ondanks het drama weet de film het ook heerlijk luchtig te houden, met komedie op zijn tijd. Ook is het natuurlijk erg leuk om Amsterdam terug te zien, zelf studeer ik in Amsterdam en ik herkende dus veel plekjes. Dat zullen velen van jullie ook hebben gehad en dat geeft een film toch een extra dimensie!

Dan wil ik er nog een ding aan toevoegen, ik raad je aan deze film gewoon lekker thuis te kijken. In een bioscoopzaal is natuurlijk hartstikke leuk, maar deze film heeft al die toestanden niet nodig. Het voordeel van thuis zijn is dat je door niemand gestoord wordt. De film is erg emotioneel en sommige mensen reageren daar heftiger op dan andere. Daar is natuurlijk niks mis mee, maar als er naast je iemand luidruchtig zit te huilen dan doet dat, voor mij, af aan de juist zo mooie delen van de film. Maar waar je de film ook kijkt, je moet hem echt gaan zien!

Onder aan elke pagina wordt een quote getoond. Uit alle boeken, films en series die op Killing your Darlings verschijnen komt zo’n quote. Voor The Fault in our stars is dat deze;

Funerals, I decided, aren’t for the dead, they’re for the living .”

Dit wordt op een bepaald moment in de film gezegd. Ik heb deze quote gekozen omdat ik het zo verschrikkelijk waar vond. Er zijn nog talloze andere prachtige quotes te vinden in het boek of de film. Ik heb voor deze gekozen, vanwege de, op het moment van spreken, gemaakte keuze.

Vind meer artikelen over
, , , , , .

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.