Verdermeer is een verwonderlijke sprookjeswereld die aanvoelt als de sprookjes van vroeger. Alice woont in het kleurrijke Ferenwoud, maar in het land waar kleur zo belangrijk is, is Alice spierwit.

Verdermeer

Boeken Recensies

Er was eens een najaarspresentatie heel lang geleden, samen met een groep andere bloggers kregen we toen het manuscript van Verdermeer mee. Die dag zelf was al onwijs leuk, maar de week erna was ik vooral bezig met dit boek! Verdermeer springt er uit door de onwijs kleurrijke, getekende cover, maar is het verhaal net zo kleurrijk als de omslag doet vermoeden? Ik kan je vooraf alvast even verklappen dat dat zo is. Het verhaal is fantastisch.

Alice leeft in een prachtige kleurrijke wereld. Kleur staat voor Magie en Ferenwoud, waar ze woont, stroomt over van beide. Alleen heeft Alice een klein probleem, in een wereld waar kleur het allerbelangrijkste is, is zij de enige die het nauwelijks heeft. Alice is geboren zonder pigment, zie je. Ze heeft misschien een ietsiepietsie kleur in haar lichtbruine ogen, misschien als je heel goed kijkt heeft ze wat blosjes op haar wang. Maar in vergelijking met Ferenwoud is ze zo kleurloos dat het er niets toe doet. De enige die haar mooi vind is haar vader. Totdat hij verdwijnt. Dan heeft ze niemand meer. Olivier, een vervelende jongen van school, heeft de opdracht gekregen om haar vader te vinden. Maar het lukt hem niet. Niet zonder Alice. Als Alice haar vader terug wilt moet ze met hem mee naar het geheimzinnige Verdermeer. Een hele klus voor een kleurloos meisje van slechts twaalf jaar oud. 

Dat de hoofdpersoon Alice heeft is een duidelijke verwijzing naar Alice in Wonderland het sprookje waar Verdermeer duidelijk inspiratie vandaan haalt, maar buiten dat in Verdermeer ook een hele bijzondere en soms wat belachelijke wereld centraal staat, is Verdermeer volledig uniek in zijn verhaal. Vooral de bijzondere en misschien wat nostalgische schrijfstijl heeft mij weten te betoveren. Nostalgie is voor mij echt een kernwoord in dit boek. Tijdens het lezen van Verdermeer had ik het idee dat ik weer een sprookje aan het lezen was, met mijn zaklamp onder de dekens. De alwetende verteller, de verwonderlijke beschrijvingen van alledaagse dingen en de lieve misschien wat naïeve hoofdpersoon zorgden er voor dat ik mij echt terug in de tijd waande.

Ondanks dat dit boek mij terug doet denken aan de sprookjes van vroeger vind ik het boek niet kinderlijk. Of ik het volledig Young Adult zou willen noemen weet ik niet, maar dat het geschikt is voor Young Adults staat buiten kijf. Het verhaal is erg meeslepend en voor je het weet verlies je jezelf helemaal in Verdermeer. Het verhaal gaat heel snel door de verschillende plaatsen in Verdermeer heen, dit zorgt voor een goed tempo. Het is in dit boek dan ook vooral de kinderlijke verwondering die het continu leuk houdt. Het is in een fascinerende wereld met regels die je graag leren wilt en personages die je wilt leren kennen.

Toch juist in die wereld miste ik wat diepte, vooral achteraf gezien had ik veel meer willen leren over Verdermeer en haar bewoners. Olivier dient het eerste deel van het boek als een gids door het onbegrijpelijke land Verdermeer. Dat maakt dat je als lezer veel van hem aanneemt, net zoals Alice dat doet. Maar lang niet alles wordt later verklaard, misschien is dat inherent aan de ongrijpbare wereld die Tahereh Mafi probeert te schetsen, maar ergens voelt dat ook erg gemakkelijk. Ook vind ik dat de bewoners van het land niet genoeg zijn uitgewerkt. Ik had de dorpjes veel beter willen leren kennen. Er is eerlijk gezegd geen enkel bijpersonage, naast Olivier, dat me echt bijblijft. Het voelt alsof de schrijfster zo onwijs veel leuke ideeën had en dat ze ons die allemaal wilde laten zien, maar daardoor komt het soms ook wat gehaast over.

Ook het einde vond ik best abrupt aanvoelen, ik zal daar uiteraard niet heel erg veel dieper op ingaan. Maar het voelde zo plots, tegen de laatste pagina’s begon ik al bang te worden dat er een tweede deel zou komen (iets waar ik overigens totaal niet afkeurend tegenover sta). Toch was het jammer omdat het einde niet de voldoening gaf die ik hoopte. Het was wel erg leuk om te zien hoe het (geheimzinnige) talent van Alice een rol in het geheel speelde, ik denk ook dat dat erg belangrijk is geweest voor de groei van Alice als personage.

Ondanks dat het boek niet altijd even bevredigend was zit het wel vol met magische dorpen en twee hele leuke hoofdpersonages die je tijdens het lezen leert kennen en ziet groeien. Ik heb even getwijfeld of ik Alice en Olivier nou eigenlijk wel zo aardig vond, maar uiteindelijk sluit je ze echt in je hart. Het boek voelde soms wat gehaast en het einde was wat abrupt, maar uiteindelijk denk ik dat dit boek wel precies heeft gedaan wat het moet doen. Het boek heeft een magische en bijzondere schrijfstijl en ik heb Verdermeer met heel veel plezier gelezen, was verwonderd als een kind en heb me weer even terug in de tijd gewaand.

Beoordeling 4/5
Gepubliceerd op 06/09/2016 om 16:55 in Boeken en Recensies.

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.