Deze week verschijnt het tweede boek van Jessica Khoury eindelijk in Nederland! Na een verontrustende mail van haar moeder gaat Sophie naar Skin Island, een verhaal waar de wildste verhalen over rondgaan. Maar misschien is het er nog wel erger dan gedacht.

Vitro

Boeken Recensies

– Sophie, Ik heb je nodig.
Kom alsjeblieft meteen.
Ik verwacht je vrijdag.
Beantwoord dit mailtje niet.
Noodgeval. –

Na dit verontrustende mailtje van haar moeder vertrekt de zeventienjarige Sophie Crue onmiddellijk naar Skin Is­ land, een afgelegen eilandje in de Stille Oceaan waar haar moeder onderzoek doet naar alzheimer. Over het eiland doen de wildste verhalen de ronde, waardoor Sophie met moeite een plaatselijke piloot kan vinden die haar een lift wil geven. Gelukkig loopt ze Jim Julien tegen het knappe lijf, de jongen met wie ze vroeger als jong meisje kattenkwaad uithaalde.
Hij is opgegroeid tot een eigenwijze piloot en brengt haar naar het eiland waar niemand heen wil. Maar de landing verloopt niet zo soepel als verwacht … Hoe komen ze hier in hemelsnaam weer weg? En welke duistere geheimen proberen de wetenschappers op het eiland voor de buitenwereld te verbergen?

Jessica Khoury heeft met Vitro wederom een boek geschreven dat heerlijk wegleest. Met Vitro verkent ze dezelfde thema’s als in Onsterfelijk.  Het boek staat los van onsterfelijk, dus als je niet bekend bent met Khoury dan is dit een topper om mee te beginnen.
De wereld van Vitro wordt perfect beschreven, zonder ook maar een moment van verveling. Anders dan in Onsterfelijk is alles net zo nieuw voor Sophie als voor de lezer. Je leeft en leert mee met Sophie. Sophie is als personage goed neergezet, hoewel ik soms wat meer diepte in haar had willen zien. Soms lees je een boek en dan heb je echt het idee dat je de hoofdpersoon goed kent, dat gevoel wordt bij Sophie niet opgewekt. Dat komt gedeeltelijk doordat Sophie niet de enige hoofdpersoon is. Naast Sophie leef je mee met Jim en Lux.

Persoonlijk vond ik niet alle personages gelijkwaardig interessant, alle drie de personages waren erg leuk en het was zeker geen straf om te lezen. Toch merkte ik dat ik bij het lezen van de stukken over Jim meer bezig was met Sophie en Lux. Niet noodzakelijk negatief! Het zorgt er wel voor dat je door wilt lezen!

Na het lezen van Vitro weet ik wel zeker dat Khoury een auteur is die ik in de gaten wil houden. Ze schrijft erg gemakkelijk en zet originele verhalen neer met interessante personages. Wat mij vooral aan haar verhalen pakt is het dilemma tussen goed en kwaad. In beide haar boeken wordt het grijze gebied onderzocht, terwijl goed en kwaad vaak heel zwart wit afgebeeld worden. Ook zijn de sci-fi elementen in haar boeken erg sterk. Ze komt heel geloofwaardig over en als lezer zal je zeker ook een mening gaan vormen over de praktijken in Vitro.
Tot hoever kan je gaan in naam van de wetenschap? Wat je mening daarin ook is, elke lezer zal lijnrecht achter Sophie gaan staan en de laatste bladzijdes met een kloppend hart omslaan.

Toch liet het einde voor mijn gevoel wat te wensen over. Wat er tegen het einde met project Vitro gebeurd kwam op mij gehaast over. Alsof de auteur voor de makkelijke weg koos om het probleem op te lossen. Ik kan er niet heel veel over zeggen, het voelde voor mij niet realistisch aan, zonde aangezien de rest van het boek dit gevoel zo goed wist vast te houden.
Voor de lezers die dit boek uit hebben, ik doel hier niet op Lux’ handelen.

Het ‘echte’ einde van het boek is dan wel weer heel sterk en de paar schoonheidsfoutjes in Vitro moeten voor niemand een reden zijn om het te laten liggen. Als je van Onsterflijk hebt genoten, dan moet je dit boek echt oppakken. Voor alle anderen die nog niet bekent zijn met Khoury maar wel van sci-fi/fantasy boeken houden en kunnen genieten van een sterke hoofdpersoon en een goed uitgedacht plot is Vitro een aanrader!

Onder aan elke pagina wordt een quote getoond. Uit alle boeken, films en series die op Killing your Darlings verschijnen komt zo’n quote. Voor Vitro is dat deze;

Wie is het monster? De maker of het product?”

Zoals ik hierboven al aangaf is de scheidslijn tussen goed en kwaad een duidelijk thema in de boeken van Khoury. Deze zin, vraag, is zeker heel kenmerkend voor dit boek. Daarnaast was dit een vraag die mij heel erg aan het denken zet, hopelijk jullie ook!

Vind meer artikelen over
, , , , .

Gepubliceerd op 22/07/2014 om 06:03 in Boeken en Recensies.

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.