Lees op Killing my Darlings nu het interview met Wilma Geldof, de auteur van Elke dag een druppel gif. Een spannend boek over een NSB-kind in de tweede wereldoorlog.

Wilma Geldof

Artikelen Boeken

Na het boek Elke dag een druppel gif gelezen te hebben mocht ik Wilma Geldof interviewen. Klik hier voor de recensie en onderaan de pagina vindt je hoe jij kans kan maken op dit boek.

“Wij werden gehersenspoeld, het was als een infuus, waarbij er elke dag een druppel vergif in je bloed kwam. Wij hunkerden toen naar dit vergif.”

Toen Wilma Geldof deze quote las, uit een interview met Dick Woudenberg, een voormalig NSB-kind, had ze haar titel: Elke dag een druppel gif

Met Wilma Geldof zat ik in een café in Haarlem, de stad waar een deel van Elke dag een druppel gif plaatsvindt, om te praten over haar boek. De interesse in dit onderwerp ligt dichtbij Wilma zelf, haar vader was een NSB’er. Ondanks dat je niet verantwoordelijk bent voor de daden van je ouders, is dat toch iets wat je als kind meeneemt. Zoals Wilma voor mij zit is het duidelijk dat ze niet gebukt gaat onder een, misplaatst, schuldgevoel. Maar bepaalde gevoelens die zij tegenover haar vader heeft gehad kon ze goed gebruiken als inspiratie voor Maarten Prins, hoofdpersoon van het boek. Elke dag een druppel gif is beslist geen therapeutisch boek, maar is wel een verhaal dat vanuit Wilma komt. Wilma of haar vader spelen geen rol in het verhaal, al doet de vader van Maarten soms wel aan Wilma’s vader denken. Dick Woudenberg zijn levensverhaal heeft wel een grote rol gespeelt in de totstandkoming van Elke dag een druppel gif.

Het boek begon toen Wilma in contact kwam met Dick Woudenberg. Haar man zei altijd dat ze over haar vader moest schrijven, dat wilde ze niet omdat haar vader altijd fout is blijven denken, daar wilde ze niet over schrijven. Daarnaast werd er thuis bijna nooit over gesproken, dus ze wist niet veel van zijn verhaal. Het verhaal van Dick was anders, over Dick wilde ze wel schrijven, juist omdat Dick op een bepaald moment een hele omwenteling doormaakte. Hij moest van zijn geloof af.

Geldof vindt die omwenteling zo interessant, omdat wij allemaal gekleurde brillen ophebben. Ondanks dat meningen heel erg eigen en authentiek voelen, zijn die meningen vaak minder authentiek dan zij lijken. Sinds de wetgeving omtrent roken is veranderd, is ook Wilma haar houding veranderd tegenover de rokende mens. Als voormalig roker betrapt zij zich soms op negatieve gedachtes jegens rokers.

Maarten Prins is de hoofdpersoon en heel belangrijk voor het succes van het verhaal. Hij heeft deel uitgemaakt van het NSB-regime, maar is eigenlijk nooit echt de fout in gegaan. Een sympathiek personage, maar soms in zijn denkwijze verschrikkelijk fout. Tijdens het schrijven is Maarten als personage veranderd. De Maarten in de eerste versie was veel ‘zwaarder’ en neurotischer, ook ging hij nog iets verder in de rassenleer. Maar tijdens het schrijven en reviseren werd Maarten iets luchtiger gemaakt. Zo kreeg hij zijn muziek. Hij mocht nog steeds wel neurotisch zijn, maar de lezers moeten hem wel aardig vinden, zodat de lezer zich met hem kan identificeren. In Elke dag een druppel gif is de band tussen Maarten en zijn vader heel belangrijk. Voor Wilma begon aan het boek was het de bedoeling dat Maartens vader een hele lieve ouder zou zijn. Tijdens het schrijven is die vader uiteindelijk toch een naardere man geworden. Eigenlijk gebeurd dat in alle boeken van Geldof wel. Gedeeltelijk komt dat misschien door ervaringen met haar eigen vader, maar vooral doordat het verhaal hier om vroeg.

Toen Maarten op de Reichsschule zat had hij de tijd van zijn leven. Er was een jongen, Detlef, waar Maarten een bijzondere band mee had. Hij lijkt haast verliefd te zijn. Dat was ook het geval in een eerdere versie van het boek. In de volgende versie is dat er weer uitgehaald, het was niet belangrijk voor het verhaal. Met diezelfde reden zijn er ook andere scenes uit het boek verdwenen. Vooral in het begin van het boek is veel geschrapt.

Dit boek was op een aantal vlakken anders dan de eerste boeken van Wilma Geldof. Het grootste verschil is volgens Wilma de historische achtergrond. Wat ze het lastigst vond aan dit boek was het feit dat ze iets niet wilde schrijven over wat zij niet zelf heeft meegemaakt, niet zelf voelt. Bij Elke dag een druppel gif duurde het wat langer voor ze alles kon invoelen. Situaties aan het front of op de Reichsschule liggen niet dichtbij Wilma zelf. Gelukkig had ze veel aan de ervaringen van Dick Woudenberg. Ze heeft Valkenburg, de Reichsschule, bezocht en is bijvoorbeeld naar het oorlogsmuseum in Overloon geweest. Daarnaast is natuurlijk ook veel te vinden op het internet, in boeken en in films. Geldof heeft ongeveer een half jaar lang research gedaan voordat ze echt begon met schrijven.

Wil je meer lezen over de reichsschule, Wilma raadt; Paul van der Steen: Keurkinderen. Hiltlers elitescholen in Nederland. Uitgeverij Balans, 2009, aan.

Wil je Elke dag een druppel gif lezen? Dat kan natuurlijk ook! Tot vrijdag kan je dit boek winnen in combinatie met Codenaam Coco, 15 jaar en in het verzet. Klik hier voor meer informatie over de winactie.

Gepubliceerd op 19/11/2014 om 10:00 in Artikelen en Boeken.

Geef een reactie

Wil je reageren, log dan in met Facebook of Twitter, of vul je naam en e-mailadres in.